Antalya
11.10.2019
A

Çözülmeyen Düğüm
Her yol denendi...
İyilikle olmadı...
Kötülükle olmadı...
Dostça olmadı...
Düşmanca olmadı...
Barışla olmadı...
Savaşla olmadı...
Akmayan kan
Dökülmeyen gözyaşı
Taş üstünde taş
Kalmadı...
Ama yine de olmadı!
Çözülmeyen düğüm, kangren hala!
Ve işte bir kez daha kürsüye çıktı silahlar!
Son sözü söylemek için...
İnsanca anlatılamayanları kurşunca anlatabilmek için...
Oysa ne yaşanılası yerdi dünya!
“Barış Pınarı Harekatı” başladı.
Ne tuhaf değil mi harekatın ismi?
Barışmak için savaşmak...
Yaşamak için ölmek - öldürmek...
Gülmek için ağlamak - ağlatmak...
Yüz yıllardır değişmeyen ve insana “insan” olduğunu unutturan şu bozuk düzene lanet olsun!
Yine gencecik fidanlar topun ucuna kondu ve ölüme gidiyor!
Yine kan kokusu sardı dört yanı!
Bir tarafta, barışın bu şekilde geleceğine inananlar...
Bir tarafta, “savaşarak barış olmaz” diyenler...
Bir tarafta, bu savaştan kaç milyon dolar “kaldıracağını” hesaplayan silah tüccarlar!!!
Bir tarafta, sözde dünya barışı için mücadele ettiğini söyleyen “beşi bir yerde”!!!
Ve bir diğer tarafta -ki en çok bu taraf yakıyor insanın içini- yüreği yangın yeri analar...
Ne taraftan tutarsan tut olmuyor ve elinde kalıyor insanın, tüm umutlar!
Oysa herkesi anlayacak ve herkese yetecek kadar büyüktü dünya!
Keşke hayat, güle oynaya söylediğimiz şarkılardaki gibi olsaydı ve bütün dünya buna inansaydı!
“Bütün dünya buna inansa
Bir inansa
Hayat bayram olsa...
İnsanlar el ele tutuşsa
Birlik olsa
Uzansak sonsuza...”
Ama olmadı!
Ne dün ne bugün ne de yarın...
Hiçbir zaman dünya, o dünya olmadı!
Olur mu bilmem! Ama...
Umudum bir gün...
Her şeye rağmen yine de bir gün...
Tüm dünya insanlarının sevgiyle kucaklaştığı, savaş – barış gibi kavramların bile olmadığı bir dünyaya uyanmayı diliyorum.
Tıpkı Orhan Gencebay’ın dediği gibi;
“Daha iyi, daha güzel, daha mutlu bir dünya için...
Barış için, kardeşlik için, sevgi için...
İnsanlık için...
Batsın bu dünya!”
Sevgili Yedi Renkli Kalem Okurları!
Savaşın, düşmanlığın, acı ve gözyaşının olmadığı nice güzel haftalarda buluşmak dileğiyle...
Saygı ve Sevgilerimle
Fatih Haktan Coşkun

Paylaş
ETİKETLER:
Yok