Köpekler geceye doğru üç kez havladı | Körfez Gazetesi
Kadın arkadaşının babasını öldüren zanlı adliyede

Kadın arkadaşının babasını öldüren zanlı adliyede

Öğrenciler, kan bağışı rekoru kırdı

Öğrenciler, kan bağışı rekoru kırdı

15 bin liraya aldığı köpek kalp hastası çıkınca şikâyetçi oldu

15 bin liraya aldığı köpek kalp hastası çıkınca şikâyetçi oldu

Alanya’nın çöpünden elektrik üretilecek

Alanya’nın çöpünden elektrik üretilecek

“Antalyaspor, düşme potasında olmayı hak etmiyor”

“Antalyaspor, düşme potasında olmayı hak etmiyor”

Köpekler geceye doğru üç kez havladı
  • İdrisÖZYOL
    • İdris ÖZYOL
    • iozyol@gmail.com
    • 14 Temmuz 2017 - 10:47:24

 

Bir gece sokaklara vuruyorum kendimi. Şehrin kalbine kalbine yürüyorum. Ve ayrı saatlerde belki, uykusuz, rahatsız ve kızgın bir sürü adam, bir sürü yürek, bir sürü isyan, orta yerine doğru koşuyor hayalin. Gül ve bülbül söylencelerinden sıkılmış, kenarda durmaktan yorulmuş ve incine incine içleri nasırlaşmış binlerce gövde, canhıraş çığlıklarla bir aynayı kırıyor. Aynalardan nefret ediyoruz ansızın. Sanki aramızda bir söz dolaşmış, bir örgütçü gezinmiş, bir adam tek tek dolaşıp bütün kapıları herkesi uyandırmış gibi bir şey oluyor gecenin köründe. Gecenin kö­ründe ansızın kalkıp ayağa Fatih Camii’ne atıyorum ruhumu. Ey Rabbim, niye uslanmıyor bu yürek? Bu kanama niye durmuyor? Şu duvar dibine büzülmüş garip, benden daha rahat şu an.

Yakası karanfilli riyakarlar

Ve onun ayağa kalkması, benim burada olmamdan daha anlamlı. Daha anlamlı ellerim, aklımdan. Avuçlarım, kaçıp giden bir şeyleri tutmakta mahir belki, ama onlar giderken küçücük oluyor zihnim ve gördüklerimi anlayamıyorum artık. Avuçlarımla erkek, aklımla bir sünepeyim. Aklım olmasa keşke. Aklım olmasa, beni kandırmaları da mümkün olmayacak bu yakası karanfilli riyakârların. Kulağıma fısıldadıkları şeyler, kafamın içindeki bir boşluğa çarpıp düşecek yere. Düşecek ve parçalanacak yalanlar. O yalanları çekip kabullenen bir mıknatıs olmayacak çünkü ruhumda. Tanrım, bu başkasının ruhu olabilir mi? Ben, yanlış bir rüyadan uyanmış yanlış bir adam olabilir miyim? Ey akıl, gel ve bunu açıkla ya da çek git hayatımdan.

Tutamıyorum bu hayvanları

Gözlerimi cebime tıkıştırıp, sokaklara vuruyorum kendimi bir gece. Bir gece ansızın yanmaya başlıyor saçlarım. Durduk yerde ve belki izahsız ve belki bütün izahları tüketen bir halle ta­şıyorum gövdemi bilmediğim bir yere. Hiçbir yeri bilmiyorum artık. Zaten gözlerimi kaldırdım yürürlükten. Gözlerimi, gittikçe meçhulleşen, gittikçe flulaşan ve eriyen bir hayalîn ardı sıra gönderdim. Gözlerim, derin ormanlarında zihnimin, bir hatırayı arayan iki adet köpek.  Kalan son kırıntıları da parçalamak için koşuşup duruyorlar içimde. Rabbim, tutamıyorum bu hayvanları ben. Rabbim, bunlar beni de öldürecek.

Her insan başkasında ölürmüş

Başkasının kalbini ta­şıyorum ben muhtemelen. Ve geldi sahibi atardamarlarımın ve kanımı istiyor görünüp kaybolan bir siluet. Yüzüme dokunuyo­rum, yabancı geliyor. Göğsüm yabancı, ayaklarım yabancı, par­maklarım yabancı ve belki en garibi, aklım yabancı. Kim geçti benim yerime ve elli yıldır sürüklediğim bu adam nereye kayboldu ansızın? Rabbim bana bir çare… Meğer bir adam saçlarından başlarmış yanmaya. Meğer her dua biraz daha yakarmış tenimi. Meğer her insanın ücrasında başka bir insan yaşarmış. Ve her insan başka bir insanda ölürmüş meğer. Tövbe diye bir şey varmış ve pişmanlık en büyük yangınıymış ruhun. Yanıyorum Allah’ım, bu ne?

  • Etiketler
  • Yorumla
ARŞİV
Üye Girişi
  • Kullanıcı Adınız
  • Şifreniz